ΤΣΟΥΤΣΕΚΙ²

Saturday

Πρώτο Post


Ολοκλήρωσα τον κύκλο της ζωής μου.

Labels:

posted by ΤΣΟΥΤΣΕΚΙ² at 1:07 AM 1 comments

Thursday

Ελευθερώνομαι


Δεν ελπίζω, δεν φοβάμαι, είμαι νεκρός.

Labels:

posted by ΤΣΟΥΤΣΕΚΙ² at 1:02 AM 0 comments

Friday

Επιλέγω

Labels:

posted by ΤΣΟΥΤΣΕΚΙ² at 5:39 AM 0 comments

Tuesday

Ελπίζω


Κουράγιο, ζωή είναι θα περάσει.

Labels:

posted by ΤΣΟΥΤΣΕΚΙ² at 8:23 AM 0 comments

Saturday

Φοβάμαι


Αλλά ελπίζω.

Labels:

posted by ΤΣΟΥΤΣΕΚΙ² at 12:57 AM 0 comments

Προβληματίζομαι

Labels:

posted by ΤΣΟΥΤΣΕΚΙ² at 12:12 AM 0 comments

Thursday

Μαδάω


"I me, I me not…"

Labels:

posted by ΤΣΟΥΤΣΕΚΙ² at 12:51 PM 0 comments

Saturday

Ασελγώ


Στην υστεροφημία σου.

Labels:

posted by ΤΣΟΥΤΣΕΚΙ² at 7:32 PM 0 comments

Wednesday

Κηδεύω


Την υποκρισία σου.

Labels:

posted by ΤΣΟΥΤΣΕΚΙ² at 11:38 PM 0 comments

Sunday

Καταδίδω


Τη δολιότητά σου.

Labels:

posted by ΤΣΟΥΤΣΕΚΙ² at 11:27 PM 0 comments

Tuesday

Εορτάζω


Tου Α(ϊ)νώνυμου του πολυώνυμου ανήμερα· μεγάλη η χάρη μου.

Labels:

posted by ΤΣΟΥΤΣΕΚΙ² at 10:11 AM 0 comments

Διασκεδάζω


Οι «One Comment Stage» του Εθνικού Θέατρο του Μπαραλόγου, μετά από σκληρή δουλειά και εξαντλητική δημιουργική έξαρση, παρουσιάζουν, live from Japan, για μία και μοναδική παράσταση τους Εστριμίρ και Βλανταγκόν, στο κλασικό αριστούργημα του Φτωχομάνου Γκεμπελάκη, «Επιστρέφω Αμέσως», σε διασκευή Δημήτρη Βασματζή, και σκηνοθεσία Μάρκου Λεζέ-Σεφερλή, σκηνικά κουστούμια Λάκης Γαβαλάς, μουσική επιμέλεια από τη συμφωνική ορχήστρα του Λουδοβίκου των Ανωγείων. Προλογίζει η αδερφή της Άννας Καλουτά. Τον μπουφέ επιμελήθηκε ο Θεόφιλος Σεχίδης. Ευχαριστούμε θερμά τον Κρις Σφέτας, για την πολύτιμη συνεισφορά του.

Labels:

posted by ΤΣΟΥΤΣΕΚΙ² at 12:25 AM 0 comments

Saturday

Ακούω


Συνεχώς το ίδιο τραγούδι.

Labels:

posted by ΤΣΟΥΤΣΕΚΙ² at 5:03 AM 0 comments

Thursday

Φετιχίζομαι


Meaaaaw!

Labels:

posted by ΤΣΟΥΤΣΕΚΙ² at 7:05 PM 0 comments

Wednesday

Τρώγομαι


"Die or Diet?"

Labels:

posted by ΤΣΟΥΤΣΕΚΙ² at 8:01 AM 0 comments

Monday

Κάθομαι


Στα αυγά μου.

Labels:

posted by ΤΣΟΥΤΣΕΚΙ² at 10:25 PM 0 comments

Friday

Συμμετέχω

Labels:

posted by ΤΣΟΥΤΣΕΚΙ² at 6:31 AM 0 comments

Saturday

Εθίζομαι

Labels:

posted by ΤΣΟΥΤΣΕΚΙ² at 7:13 AM 0 comments

Wednesday

Διαδικτυώνομαι

Labels:

posted by ΤΣΟΥΤΣΕΚΙ² at 11:14 PM 0 comments

Thursday

Δηλώνω

Labels:

posted by ΤΣΟΥΤΣΕΚΙ² at 2:31 AM 0 comments

Friday

Απομονώνομαι

Labels:

posted by ΤΣΟΥΤΣΕΚΙ² at 2:31 AM 0 comments

Sunday

Αποσύρομαι


Επ'αόριστων…

Labels:

posted by ΤΣΟΥΤΣΕΚΙ² at 1:12 AM 0 comments

Thursday

Ενδιαφέρομαι


"The more I know, the less I care."

Labels:

posted by ΤΣΟΥΤΣΕΚΙ² at 3:10 AM 0 comments

Saturday

Αλλάζω


Προς το χειρότερο.

Labels:

posted by ΤΣΟΥΤΣΕΚΙ² at 10:25 PM 0 comments

Friday

Μετανιώνω


˙˙˙ɹıɐɥɔ ʎɯ ɟɟo llǝɟ ʇsnɾ ı 'ʎuunɟ os sɐʍ ʇɐɥʇ˙˙˙lol

Labels:

posted by ΤΣΟΥΤΣΕΚΙ² at 9:49 AM 0 comments

Sunday

Συνειδητοποιώ


«Αν οι εκλογές άλλαζαν το οτιδήποτε, θα ήταν παράνομες»

Labels:

posted by ΤΣΟΥΤΣΕΚΙ² at 8:57 AM 0 comments

Tuesday

Χρηματοδοτώ

Labels:

posted by ΤΣΟΥΤΣΕΚΙ² at 5:29 AM 0 comments

Friday

Ψηφίζω

Labels:

posted by ΤΣΟΥΤΣΕΚΙ² at 2:42 AM 0 comments

Thursday

Πολιτικολογώ

Labels:

posted by ΤΣΟΥΤΣΕΚΙ² at 10:38 PM 0 comments

Monday

Ομνύω

Labels:

posted by ΤΣΟΥΤΣΕΚΙ² at 6:58 PM 0 comments

Tuesday

Υπηρετώ


Θα ήθελα περισσότερη φαντασία στις σημαίες. Γιατί τόσες ρίγες;

Labels:

posted by ΤΣΟΥΤΣΕΚΙ² at 3:21 AM 0 comments

Saturday

Εκδίδομαι

Labels:

posted by ΤΣΟΥΤΣΕΚΙ² at 11:00 PM 0 comments

Monday

Τολμώ


Yes, I did it!

Labels:

posted by ΤΣΟΥΤΣΕΚΙ² at 6:56 AM 4 comments

Wednesday

Εργάζομαι


Ούτε μια ώρα στη δουλειά.

Labels:

posted by ΤΣΟΥΤΣΕΚΙ² at 3:00 AM 0 comments

Ερωτεύομαι


Αλλά δεν αγαπώ.

Labels:

posted by ΤΣΟΥΤΣΕΚΙ² at 8:47 AM 0 comments

Monday

Σπουδάζω


Για να αποφύγω την κλινική.

Labels:

posted by ΤΣΟΥΤΣΕΚΙ² at 6:02 AM 0 comments

Χαπακώνομαι


Αλλά δε θεραπεύομαι.

Labels:

posted by ΤΣΟΥΤΣΕΚΙ² at 7:44 AM 0 comments

Friday

Πάσχω


Αλλά χαπακώνομαι.

Labels:

posted by ΤΣΟΥΤΣΕΚΙ² at 7:34 AM 0 comments

Thursday

Φιλοδοξώ

Labels:

posted by ΤΣΟΥΤΣΕΚΙ² at 8:08 AM 0 comments

Saturday

Ομολογώ

Νομίζω ότι είμαι κάτι άλλο από αυτό που είμαι και θέλω να είμαι κάτι άλλο από αυτό που νομίζεις ότι είμαι.

Labels:

posted by ΤΣΟΥΤΣΕΚΙ² at 9:20 AM 0 comments

Friday

Μπορώ


Αλλά δε θέλω.

Labels:

posted by ΤΣΟΥΤΣΕΚΙ² at 8:06 AM 0 comments

Tuesday

Φιλοσοφώ


Όλα μια ιδέα είναι, αλλά καλόν είναι να πάρεις μια ιδέα.

Labels:

posted by ΤΣΟΥΤΣΕΚΙ² at 8:05 AM 0 comments

Sunday

Ορίζω

Labels:

posted by ΤΣΟΥΤΣΕΚΙ² at 5:55 AM 0 comments

Saturday

Συγχέω


.“sciryl draehsim“ ανέ ιανίε ήωζ η υομ ηλO'

Labels:

posted by ΤΣΟΥΤΣΕΚΙ² at 11:10 PM 0 comments

Friday

Ρωτάω


"To be or not to be?"

Labels:

posted by ΤΣΟΥΤΣΕΚΙ² at 11:30 PM 0 comments

Θρησκεύομαι

Labels:

posted by ΤΣΟΥΤΣΕΚΙ² at 8:16 AM 0 comments

Tuesday

Πιστεύω


Γεννήθηκα από επιλογή.

Labels:

posted by ΤΣΟΥΤΣΕΚΙ² at 7:56 AM 0 comments

Thursday

Σκέπτομαι


Όλα είναι σκέψεις. Βέβαιος είμαι μόνο για το είναι καθεαυτό. Ως σκέψη, ως εμπειρία, ως συνείδηση κειμενικότητας. Αβέβαιος, εάν είμαι (σολιψιστικά) μόνον εγώ και το σημαίνον. Αβέβαιος, εάν είμαι ένας άνθρωπος που ονειρεύτηκα ότι ήμουν πεταλούδα ή εάν είμαι μία πεταλούδα που ονειρεύομαι ότι είμαι άνθρωπος. Αβέβαιος, εάν είμαι ένας καλωδιωμένος εγκέφαλος σε δοκιμαστικό σωλήνα Matrix. Αβέβαιος, εάν μπορώ ρητά να αληθεύω, καθώς κάθε λογικό σύστημα εμπεριέχει τουλάχιστον μία πρόταση που δεν είναι ούτε αληθής ούτε ψευδής, όπως το ρήμα ψεύδομαι. Αβέβαιος, εάν υπάρχει παρελθόν ή μέλλον, καθώς εδώ και τώρα ιστορώ και εδώ και τώρα μέλλω. Αβέβαιος, εάν το είναι στερείται (μηδενιστικά) νοήματος. Αβέβαιος, εάν η γνώση της αλήθειας είναι (αγνωστικιστικά) αδύνατη. Αβέβαιος, ακόμα κι εάν γεννήθηκα, καθώς δε θυμάμαι την γέννησή μου και ούτε γνωρίζω κάποιον που να θυμάται τη δική του. Αβέβαιος, ακόμα και για το εάν θα πεθάνω.

Είμαι και δεν μπορώ να μην είμαι, κι ας βιώνω την αμετάκλητη απώλεια της εμπειρίας του άλλου, δηλαδή τη θνητότητα και ουχί το θάνατο που παραμένει η μόνη λέξη, η οποία δεν αντιστοιχεί σε καμία εμπειρία, επειδή όσο ζούμε δεν πεθαίνουμε για τον βιώσουμε και όταν πεθάνουμε δεν θα ζούμε για να τον περιγράψουμε. Γνωρίζοντας όμως ότι κάθε προσπάθεια για αληθή γνώση προσκρούει σε ανυπέρβλητα κριτήρια ελέγχου, όπως π.χ. ο διάλληλος κύκλος ότι ο Ιησούς ο Ναζωραίος αναστήθηκε, επειδή αναγράφεται στη Βίβλο και αναγράφεται στη Βίβλο, επειδή αναστήθηκε. Τουτέστιν μόνο σκοπώ. Αβέβαια. Αυθαίρετα. Ελεύθερα. Δίοτι ο σκοπός είναι και πράξη.

Πράξη είναι κάθε ρηματική έκφραση του ανθρώπου και ακόμα περισσότερες. Και εάν εσύ μπορείς να νοηματοδοτήσεις με συνέπεια τα παλαβά της θύμησής σου, είναι επειδή εσύ το επιλέγεις. Και οι περισσότεροι άνθρωποι διαχρονικά πρωτίστως επιλέγουν να ζουν και είναι διατεθειμένοι να κάνουν τα πάντα, το οποίο σημαίνει ότι τα περί ηθικής περνάνε σε δεύτερη μοίρα. Οι περισσότεροι άνθρωποι επιδιώκουν «την αποδοχή της φυλής». Οι περισσότεροι άνθρωποι ανταγωνίζονται. Οι περισσότεροι άνθρωποι προσπαθούν να διαιωνίζονται, το οποίο σημαίνει ότι τα τέκνα τους γίνονται αυτοσκοπός. Οι περισσότεροι άνθρωποι αλληλοσκοτώνονται μαζικά. Οι περισσότεροι άνθρωποι είναι λειτουργικά αναλφάβητοι και δεν γνωρίζουν την φαυλότητα των σκέψεών τους, αλλά ακόμα και όταν το ψυχανεμίζονται, αρνούνται να το παραδεχτούν και οι περισσότεροι άνθρωποι θέλουν να νιώθουν χαρά. Αντιθέτως, ελάχιστοι άνθρωποι αυτοκτονούν. Ελάχιστοι άνθρωποι αδιαφορούν για τη γνώμη των άλλων. Ελάχιστοι άνθρωποι δεν ανταγωνίζονται. Ελάχιστοι άνθρωποι είναι άτεκνοι. Ελάχιστοι άνθρωποι ζούνε φιλήσυχα. Ελάχιστοι άνθρωποι γνωρίζουν πολλά και ελάχιστοι είναι αυτοί που δεν επιζητούν την ευτυχία. Και αυτή είναι η αλήθεια.

Η αλήθεια όμως είναι ότι η αλήθεια αφ’εαυτής δεν αρκεί, γι’αυτό και επιστρατεύουμε τη φαντασία μας, ώστε να καλύψουμε τα κενά. Δυστυχώς όμως η φαντασία δεν έχει θερμίδες, όπερ εστίν μεθερμηνευόμενον, είτε επέχω (ναι, με έψιλον) και είμαι ατάραχος είτε όχι, το χαμαλίκι δεν το γλυτώνω. Χρειαζόμαστε λύσεις, πρακτικές λύσεις, και τις χρειαζόμαστε άμεσα. Διότι όταν πονάω στο δόντι, δεν περιμένω κάποιον να μου πει ότι ο πόνος είναι μόνο στη σκέψη μου. Το γνωρίζω ήδη αυτό και δε θέλω να κάνω άσκηση πειθαρχίας. Αυτό που θέλω είναι να μην πονάω και το τελευταίο που με απασχολεί είναι από τι προκλήθηκε. Και από ευφάνταστες λύσεις και παραμύθια εμείς οι άνθρωποι… άλλο τίποτα. Βλέπεις η υποκρισία είναι η βαζελίνη της κοινωνικής μας επαφής, αλλά οι περισσότεροι προτιμούν να ζουν έτσι.

Πάντως έχετε όντως δίκιο, στην καθημερινότητα με τη λέξη σκεπτικισμός συνήθως εννοούμε μόνο την αβεβαιότητα και την αμφισβήτηση. Αυτές οι σκέψεις όμως δεν βοηθούν την συνεκτικότητα των οργανωτικών δομών οποιουδήποτε κοινωνικού μορφώματος. Διαχρονικά. Το αποδεικνύει άλλωστε και η πληθώρα των ιστορικών κειμένων. «Ησυχία, τάξις και ασφάλεια καθ’ άπασαν την επικράτειαν» είναι η νόρμα. Παντού. Έτσι λειτουργεί η κοινωνία. Εάν ζεις μόνος σου σαν τον Ροβινσώνα, απολαμβάνεις πλήρη ελευθερία, αλλά ελάχιστη ασφάλεια. Ακόμα κι ένας πονόδοντος αρκεί για να πεθάνεις. Εάν πάλι ζεις μέσα στο μπουλούκι, η ελευθερία σου περιορίζεται, αλλά είσαι πιο ασφαλής. Και στην κοινωνία υπάρχει κάθε καρυδιάς καρύδι: μαύροι, άσπροι, κοντοί, ψηλοί, χοντροί, ισχνοί, όμορφοι, άσχημοι, άρρωστοι, υγιείς, χαζοί, έξυπνοι, οργανωμένοι, ανοργάνωτοι, αυταρχικοί, δουλοπρεπείς, σοβαροί, αστείοι, θυμωμένοι, χαρούμενοι κ.α… και εναλλάσονται διαρκώς στην εξουσία, σχηματίζοντας από συλλογικότητες στην αρχή της ομοφωνίας, έως τις ενός ανδρός αρχή αυτοκρατορίες. Αυτό δε που γίνεται διαχρονικά, συνήθως έχει ως εξής: κάτι συμβαίνει σε κάποιον, τον προβληματίζει, βρίσκεται σε κρίση, ρωτά, αναζητά στοιχειοθετημένη γνώση και εντέλει αποδέχεται\πείθεται με κάποιες αναπόδειχτες υποθέσεις, ώστε να λύσει πρακτικά το πρόβλημά του, επηρεάζοντας κατά το μάλλον ή ήττον ολόκληρη την κοινωνία. Η μόνη επανάσταση που δεν ευαγγελίστηκε ποτέ κανείς είναι αυτή που θα γίνει στον εγκέφαλό του και θα τον αφήσει κουρέλι να παραληρεί για την απώλεια της σιγουριάς του, και αυτό διότι κανείς δεν προσδοκά αβεβαιότητα όταν ρωτά, αλλά τελεσίδικες απαντήσεις. Και παρόλο που ακόμα και οι αβέβαιοι θα μπορούσαν να ευαγγελίζονται την αβεβαιότητά τους, δεν το κάνουν. Όχι όμως ότι και η αβεβαιότητα δεν έχει τα μειονεκτήματά της· ο Αριστοφάνης τα περιέγραψε καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον στις Νεφέλες του.

Επί του παρόντος, ζούμε τις παρενέργειες της μαζικής κοινωνίας 7 δις στοιβαγμένων ανθρώπων που η ελευθερία διαχέεται τόσο, ώστε κανείς τελικά δεν είναι υπεύθυνος για το αποτέλεσμα, σε πείσμα των WASP και των εωσφορικών που κρατούν με επιμονή το πηδάλιο. Όχι δεν είμαστε το κέντρο του κόσμου. Εάν σκεφτείς όλον τον πλανήτη έως μία χώρα και κάθε χώρα ως ένα χωριουδάκι, τότε θα καταλάβεις ότι ζούμε σε ένα παραθαλάσσιο, ευήλιο οικοπεδάκι, επάνω στην εύθραυστη κρούστα ενός διάπυρου χαλυβουργείου, στον πυθμένα ενός διάφανου ωκεανού με παγετώνες τα σύννεφα, και με εμάς στον ρόλο των «φιλόξενα» αδηφάγων, δίποδων παράσιτων του εδάφους, με εμμονή στη μνήμη και τα εργαλεία. Πρόκειται για έναν πλανήτη μουσείο, ο οποίος όπως πάει θα αξιοποιείται και ως πλανήτης φυλακή. Ο παράδεισος της παλαιολιθικής μας ελευθερίας είναι αμετάκλητα χαμένος. Τα χειρότερα δε έπονται. Δηλαδή ποια χειρότερα που όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα τα ίδια μένουν, από την νεολιθική εποχή έως σήμερα. Αλλά έτσι κι αλλιώς δεν έχει σημασία, τον εαυτό μας προεκτείνουμε πάντα. Ανθρωπομορφολογικά σκεπτόμαστε διαρκώς, χρησιμοποιώντας κάθε τι γνώριμο σε μας ως μέτρο σύγκρισης και επαιρόμαστε, με αυτό το σώμα ως όχημα βιώνουμε τον κόσμο και αυτό το σώμα μας αφήνει ανεξίτηλα το σημάδι του.

Σε 10.000 χρόνια από τώρα οι απόγονοί μας ενδέχεται να κοιτάνε την εποχή μας με τον ίδιο τρόπο που κοιτάμε εμείς τη νεολιθική εποχή σήμερα, και σε 1.000.000 χρόνια ενδεχομένως κάποιο άλλο είδος να κοιτάει τα οστά μας -τα οποία παρεμπιπτόντως θα είναι τα μόνα που θα έχουν απομείνει (ούτε ξύλα, ούτε πέτρες, ούτε μέταλλα, ούτε χαρτιά, ούτε γυαλιά, ούτε πλαστικά)- με τον ίδιο τρόπο που κοιτάμε εμείς τα οστά των δεινοσαύρων σήμερα. Εξάλλου στο καλύτερο ‘self-service’ εστιατόριο του γαλαξία, η ζωή δε μπορεί παρά να είναι εξ’ορισμού υπερτιμημένη. Μη το γελάς καθόλου, αλλά ενδέχεται να εξυπηρετούμε έναν και μόνο σκοπό: την παραγωγή πλαστικού για λογαριασμό της φύσης και μόλις εκπληρώσουμε το σκοπό μας, να αφανιστούμε. Αν το καλοσκεφτείς είμαστε το μοναδικό είδος με εξειδίκευση στην επεξεργασία πετροχημικών! Αν και τώρα που το ξανασκέφτομαι τα ραδιοκύματα που εκπέμπουμε ως πολιτισμένο είδος εδώδιμης ύλης, ενδεχομένως να υπάρχουν ακόμα και μετά από 1.000.000 χρόνια, αποδεικνύοντας ότι τελικά ήμασταν μακράν το καλύτερο ‘Hell’s Kitchen’ δορυφορικό κανάλι in the universe! Τα υπόλοιπα είναι απλοί λεκέδες στο πιγούνι μας.

Κατά τα λοιπά, “If you are not an agent [of action], you are a furniture and as long as that ethos is there, you will continue to have this problem.”. Να θυμάστε ότι το μονοπάτι του σκεπτικισμού είναι μοναχικό και δύσβατο.

Labels:

posted by ΤΣΟΥΤΣΕΚΙ² at 3:47 AM 0 comments

Monday

Διαφέρω


Οι μικρές διαφορές κάνουν τη διαφορά.

Labels:

posted by ΤΣΟΥΤΣΕΚΙ² at 8:13 PM 0 comments

Friday

Σέβομαι


Απαγορεύεται η ανάγνωση και ο σχολιασμός στο παρόν ιστολόγιο. Οι παραβάτες θα τιμωρούνται παραδειγματικά.

Labels:

posted by ΤΣΟΥΤΣΕΚΙ² at 2:24 AM 0 comments

Wednesday

Βρομάω


Sex, free sex, penis enlargement, viagra, watch nude girls, anal pleasure, great tits, free pussy, perfect ass, xxx pics, σεξ, κωλάρα, κώλος, κωλαράκι, μουνάρα, μουνάκι, βυζάρες, βυζάκια, γαμήσι, γαμήσια, πίπα, πίπες, πιπίνι, πιπίνια, λολίτα, λολίτες, πουτάνα, πουτάνες, δονητής, δονητές, τσόντα, τσόντες, παρτούζα, καριόλα, ψωλή, πούτσος, πούτσα και ξύλο και σούβλα, σεξ με ζώα, πορνό, καυλί, καβλί, στριπτήζ, στριπτίζ, στρηπτίζ, γυμνή, γυμνές, πρωκτικό, οθωμανικό, πισωκολλητό, μαλακία, μαλάκας, τσιμπούκι, τσιμπούκια, αρχίδι, αρχίδια, πούστης, πούστρα, λούγκρα, αδερφάρα, gay, λεσβία, πλακομούνα, βίζιτα, ανώμαλοι, πιάτσα, τραβεστί, τρανσέξουαλ, γαμάω, γαμώ, δε μας γαμείς ρε τσουτσέκι. Dig In. Ουφ!

Labels:

posted by ΤΣΟΥΤΣΕΚΙ² at 6:08 AM 2 comments